مى‌دانيم مقام «شهيد» در اسلام والاترين مقام است، در عين حال در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: فَضْلُ الْعالِمِ عَلَى الشَّهِيْدِ دَرَجَةٌ، وَ فَضْلُ الشَّهِيدِ عَلَى العابِدِ دَرَجَهٌ ... وَ فَضْلُ الْعالِمِ عَلى‌ سائِرِ النَّاسِ كَفَضْلِي عَلى‌ أَدْناهُمْ!:
«عالم يك درجه از شهيد بالاتر است، و شهيد يك درجه از عابد ... و برترى عالم بر ساير مردم، مانند برترى من بر كوچكترين آنها است». «١»
در حديث ديگرى از امير مؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم: مَنْ جائَتْهُ مَنِيَّتُهُ وَ هُوَ يَطْلُبُ الْعِلْمَ فَبَيْنَهُ وَ بَيْنَ الأَنْبِياءِ دَرَجَةٌ!: «كسى كه مرگ او فرا رسد در حالى كه در طلب علم است، ميان او و پيامبران يك درجه فاصله است»!. «٢»
مى‌دانيم در شبهاى ماهتابى، مخصوصاً شب چهاردهم، ماه كه «بدر كامل» است، ستارگان در نور ماه محو مى‌شوند، و جالب اين كه در مقايسه عالم و عابد در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: فَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ عَلى‌ سَائِرِ الْكَواكِبِ: «برترى عالم بر عابد، همچون برترى ماه در شب بدر، بر ساير ستارگان است». «٣»
جالب اين كه: عابد عبادتى را انجام مى‌دهد كه هدف آفرينش انسان است ولى از آنجا كه روح عبادت، معرفت است عالم بر او برترى فوق العاده دارد.
آنچه درباره برترى عالم بر عابد، در روايات فوق آمده، منظور از آن فاصله عظيم ميان اين دو است، و لذا در حديث ديگرى، تفاوت ميان اين دو به جاى يك درجه، يكصد درجه ذكر شده كه فاصله هر درجه با درجه ديگر، مقدار حركت سريع اسب در هفتاد سال است»!. «٤»
اين نيز واضح است كه مقام شفاعت، در قيامت از آن هر كس نيست، بلكه