تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٩
٢٩- و در سايه درخت «طلح» پر برگ [: درختى خوشرنگ و خوشبو].
٣٠- و سايه كشيده و گسترده.
٣١- و در كنار آبشارها.
٣٢- و ميوههاى فراوان.
٣٣- كه هرگز قطع و ممنوع نمىشود.
٣٤- و همسرانى بلندمرتبه!
٣٥- ما آنها را آفرينش نوينى بخشيديم.
٣٦- و همه را دوشيزه قرار داديم.
٣٧- زنانى كه تنها به همسرشان عشق مىورزند و همسن و سالند!
٣٨- اينها همه براى اصحاب يمين است.
٣٩- كه گروهى از امتهاى نخستيناند.
٤٠- و گروهى از امتهاى آخرين.
تفسير:
مواهب و نعمتهاى «اصحاب اليمين»
بعد از بيان مواهب معنوى و مادى مقربان، نوبت به «اصحاب اليمين» مىرسد، همان جمعيت سعادتمندى كه نامه اعمالشان به علامت پيروزى در امتحانات الهى، به دست راستشان داده مىشود، و در اينجا به شش نعمت از نعم خداوند اشاره مىكند كه، با مقايسه به نعمتهاى مقربان كه در هفت بخش آمده بود، يك مرحله پائينتر است.
نخست براى بيان بلندى مقام آنها مىفرمايد: «اصحاب يمين، چه اصحاب