تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٤

است. «١»
***
و به دنبال ذكر اين نعمت باز مى‌افزايد: «كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد»؟ «فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ».
***
و در ادامه توصيف اين زنان بهشتى اضافه مى‌كند: «آنها حوريانى هستند كه در خيمه‌هاى بهشتى مستورند» «حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِى الْخِيامِ».
«حُور» جمع «حوراء» و «احور» به كسى مى‌گويند كه، سياهى چشمش كاملًا مشكى و سفيدى آن كاملًا شفاف باشد، و گاه به زنان سفيد چهره نيز اطلاق شده است.
تعبير به «مَقْصُورات» اشاره به اين است كه، آنها تنها تعلق به همسرانشان دارند و از ديگران مستور و پنهانند.
«خِيام» جمع «خيمه» است، ولى به طورى كه در روايات اسلامى آمده، خيمه‌هاى بهشتى، از نظر گستردگى، وسعت و زيبائى، شباهتى به خيمه‌هاى اين جهان ندارند.
اين نكته نيز قابل توجه است كه، «خيمه»، طبق آنچه علماى لغت و بعضى از مفسران گفته‌اند: تنها به معنى خيمه‌هاى پارچه‌اى كه در ميان ما معروف است