تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٤
٤٧ إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ
٤٨ يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِى النَّارِ عَلى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ
٤٩ إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ
٥٠ وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ
٥١ وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
٥٢ وَ كُلُّ شَىْءٍ فَعَلُوهُ فِى الزُّبُرِ
٥٣ وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ
٥٤ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ
٥٥ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
ترجمه:
٤٧- مجرمان در گمراهى و شعلههاى آتشند.
٤٨- در آن روز كه در آتش دوزخ به صورتشان كشيده مىشوند (و به آنها گفته مىشود:) بچشيد آتش دوزخ را!
٤٩- البته ما هر چيزى را به اندازه آفريديم!
٥٠- و فرمان ما يك امر بيش نيست، همچون يك چشم بر هم زدن!
٥١- ما كسانى را كه در گذشته شبيه شما بودند هلاك كرديم؛ آيا كسى هست كه پند گيرد؟!
٥٢- و هر كارى را انجام دادند در نامههاى اعمالشان ثبت است.