تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٦
٩- او كسى است كه آيات روشنى بر بندهاش [: محمّد] نازل مىكند تا شما را از تاريكيها به سوى نور برد؛ و خداوند نسبت به شما مهربان و رحيم است.
١٠- چرا در راه خدا انفاق نكنيد در حالى كه ميراث آسمانها و زمين همه از آنِ خداست؟! كسانى كه قبل از پيروزى انفاق كردند و جنگيدند (با كسانى كه پس از پيروزى انفاق كردند) يكسان نيستند؛ آنها بلند مقامتر از كسانى هستند كه بعد از فتح انفاق نمودند و جهاد كردند؛ و خداوند به هر دو وعده نيك داده؛ و خدا به آنچه انجام مىدهيد آگاه است.
١١- كيست كه به خدا وام نيكو دهد (و از اموالى كه به او ارزانى داشته انفاق كند) تا خداوند آن را براى او چندين برابر كند؟ و براى او پاداش پر ارزشى است!
تفسير:
ايمان و انفاق دو سرمايه بزرگ نجات و خوشبختى
بعد از بيان قسمتى از دلائل عظمت خداوند در عالم هستى، و اوصاف جمال و جلال او، اوصافى كه انگيزه حركت به سوى الله است، در اين آيات از آنها نتيجه گيرى كرده، همگان را دعوت به ايمان و عمل مىنمايد.
نخست مىفرمايد: «به خداوند و رسولش ايمان بياوريد» «آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ».
اين دعوت، يك دعوت عام است كه شامل همه انسانها مىشود، مؤمنان را به ايمانى كاملتر و راسختر، و غير مؤمنان را به اصل ايمان، دعوت مىكند، دعوتى كه توأم با دليل است و دلائلش در آيات توحيدى قبل گذشت.
پس از آن به يكى از آثار مهم ايمان، كه «انفاق فى سبيل اللّه» است دعوت كرده مىگويد: «از آنچه خداوند شما را در آن جانشين ديگران ساخته انفاق