مى‌افتادند كه در دست ديگران است و خودشان بر اثر پيمان‌شكنى و توطئه بر ضد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مناطق ديگر محروم و سرگردانند، گرفتار آزار و شكنجه‌هاى روحى فراوانى مى‌شدند.
آرى، خدا مى‌خواست اين گروه مغرور و فريبكار و پيمان‌شكن را گرفتار چنين سرنوشت دردناكى كند.
اما اين تنها، عذاب دنياى آنها بود، لذا در پايان اين آيه مى‌افزايد: «و براى آنها در آخرت نيز عذاب آتش است» «وَ لَهُمْ فِى الآخِرَةِ عَذابُ النَّارِ».
چنين است دنيا و آخرت كسانى كه پشت پا به حق و عدالت زنند و بر مركب غرور و خود خواهى سوار گردند.
***
و از آنجا كه ذكر اين ماجرا علاوه بر بيان قدرت پروردگار و حقانيت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بايد هشدارى براى تمام كسانى باشد كه اعمالى مشابه يهود «بنى نضير» دارند تا مسأله در آنها خلاصه نشود، در آيه بعد مطلب را تعميم داده، مى‌افزايد:
«اين مجازات دنيا و آخرت از آن جهت دامنگيرشان شد كه با خدا و رسولش به دشمنى برخاستند» «ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ».
«و هر َلى‌ أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ». «٢»