تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠

٤ وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنَ الْأَنْباءِ ما فِيهِ مُزْدَجَرٌ ٥ حِكْمَةٌ بالِغَةٌ فَما تُغْنِ النُّذُرُ ٦ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى‌ شَىْ‌ءٍ نُكُرٍ ٧ خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ ٨ مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ
ترجمه:
٤- به اندازه كافى براى بازداشتن از بدى‌ها اخبار (انبياء و امت‌هاى پيشين) به آنان رسيده است!
٥- (اين آيات)، حكمت بالغه الهى است؛ اما انذارهافايده نمى‌دهد!
٦- بنابراين از آنها روى بگردان، و روزى را به يادآور كه دعوت‌كننده الهى مردم را به امر وحشتناكى دعوت مى‌كند.
٧- آنان در حالى كه چشمهايشان از شدت وحشت به زير افتاده، همچون ملخ‌هاى پراكنده از قبرها خارج مى‌شوند.
٨- در حالى كه به سوى اين دعوت‌كننده گردن مى‌كشند؛ كافران مى‌گويند: «امروز روز سخت و دردناكى است»!
تفسير:
آن روز كه همه از قبرها خارج مى‌شوند
به دنبال بحثى كه در آيات قبل، پيرامون جمعى از كفار كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را