كنيد»! در اين هنگام ديوارى ميان آنها زده مى‌شود كه درى دارد، درونش رحمت است و برونش عذاب.
١٤- آنها را صدا مى‌زنند: «مگر ما با شما نبوديم»؟! مى‌گويند: «آرى، ولى شما خود را به هلاكت افكنديد و انتظار (مرگ پيامبر را) كشيديد، و (در همه چيز) شك و ترديد داشتيد، و آرزوهاى دور و دراز شما را فريب داد تا فرمان خدا فرا رسيد، و شيطان فريبكار شما را در برابر (فرمان) خداوند فريب داد!
١٥- پس امروز نه از شما هديه‌اى پذيرفته مى‌شود، و نه از كافران؛ و جايگاهتان آتش است و همان سرپرستتان مى‌باشد؛ و چه بد جايگاهى است»!
تفسير:
بگذاريد ما هم از نور شما استفاده كنيم!
از آنجا كه در آخرين آيه، از آيات گذشته، خداوند انفاق‌كنندگان را به اجر كريم نويد داد، در آيات مورد بحث مشخص مى‌كند كه اين اجر كريم، ارزشمند و با عظمت در چه روزى است؟
مى‌فرمايد: «اين در همان روزى است كه مردان و زنان با ايمان را مى‌نگرى كه نورشان در پيش رو و در سمت راستشان، به سرعت حركت مى‌كند» «يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى‌ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ».
گرچه مخاطب در اينجا پيامبر صلى الله عليه و آله است، ولى مسلماً ديگران هم اين صحنه را مى‌بينند، ولى چون شناسائى مؤمنان براى پيامبر صلى الله عليه و آله لازم است تا آنها را مورد تفقد بيشترى قرار دهد، با اين نشانه آنها را به خوبى مى‌شناسد.
گرچه مفسران در مورد اين «نور»، احتمالات متعددى داده‌اند ولى روشن است: منظور از آن تجسم نور ايمان است، چون تعبير به «نُورُهُم» (نور مردان و