هم ريختن نظام جسم و جان، و قطع پيوندها، و بر هم خوردن نظم عالم خلقت
و جانشين شدن عالم ديگرى به جاى آن است.
***
٢- هر روز پديده تازه‌اى مى‌آفريند
گفتيم آيه «كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ»، هم اميدآفرين است، هم غرورشكن، و هم نشانه دوام خلقت و استمرار آفرينش، به همين دليل، گاهى پيشوايان اسلام براى اميد بخشيدن به افراد، مخصوصاً روى اين آيه تكيه مى‌كردند، چنان كه در داستان تبعيدِ دردناك «ابوذر» به «ربذه» مى‌خوانيم: «على» عليه السلام با جمله‌هاى بسيار گيرا و پر معنى به هنگام بدرقه او به او دلدارى داد، سپس «امام حسن» عليه السلام فرزند رشيد امير مؤمنان عليه السلام او را به عنوان «عمو» خطاب كرد و جمله‌هاى ديگرى افزود، بعد از او سالار شهيدان «امام حسين» عليه السلام زبان به سخن گشود و فرمود:
يا عَمَّاهُ! إِنَّ اللَّهَ تَعالى‌ قادِرٌ أَنْ يُغَيِّرَ ما قَدْتَرى‌، اللَّهُ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ، وَ قَدْ مَنَعَكَ الْقَوْمُ دُنْياهُمْ وَ مَنَعْتَهُمْ دِينَكَ ... فَاسْأَلِ اللَّهَ الصَّبْرَ وَ النَّصْرَ ...: «اى عمو! خداوند متعال قادر است اين شرائط را دگرگون سازد، و او هر روز در شأن و كار تازه‌اى است، آنها تو را مزاحم دنياى خود ديدند و تو را بازداشتند، و تو آنها را مزاحم دين خود ديدى و از آن بازداشتى ... از خدا شكيبائى و پيروزى بطلب». «١»
و نيز مى‌خوانيم هنگامى كه «امام حسين» عليه السلام به سوى «كربلا» مى‌آمد وقتى به منزلگاه «صفاح» رسيد، «فرزدق شاعر» حضرت را ملاقات كرد، امام عليه السلام فرمود: بَيِّنْ لِي خَبَرَ النَّاسِ خَلْفَكَ: «بگو ببينم مردم پشت سرت چگونه بودند» (اشاره به مردم عراق است) عرض كرد: الخَبِيْرَ سَأَلْتَ، قُلُوبُ النَّاسِ مَعَكَ، وَ