گرفتيم، گرفتن عزيز مقتدر، تا معلوم شود اين قدرت و عزت پوشالى در مقابل عزت و قدرت خدا هيچ و پوچ است، و عجب اين كه، همان رود عظيم «نيل» كه سرچشمه تمام ثروت، قدرت، آبادى و تمدن آنها بود، مأمور نابودى آنها شد، و شگفت‌آورتر اين كه، موجودات كوچكى همچون ملخ، قورباغه، قمل (يك نوع حشره) بر آنها مسلط گشت، و آنان را به ستوه آورد و بيچاره كرد.
***
بعد از بيان داستان اقوام پيشين و عذاب و كيفر امتهاى سركش و مجرم، در آيه بعد، «مشركان مكّه» را مخاطب ساخته مى‌گويد: «آيا كفار شما از كافران پيشين بهترند و يا براى شما امان‌نامه‌اى در كتب آسمانى نازل شده است» «أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِكُمْ أَمْ لَكُمْ بَراءَةٌ فِى الزُّبُرِ». «١»

ميان شما و قوم فرعون و قوم نوح و لوط و ثمود، چه تفاوتى است؟ اگر آنها به خاطر كفر، طغيان، ظلم، و گناه گرفتار طوفانها، زلزله‌ها و صاعقه‌ها شدند، چه دليلى دارد كه شما به چنين سرنوشتى مبتلا نشويد؟!
آيا شما از آنها بهتريد؟ يا طغيان، عناد و كفر شما از آنها كمتر است؟
پس، چگونه خود را از عذاب الهى مصون مى‌شمريد؟ مگر اين كه، امان‌نامه‌اى در كتب آسمانى براى شما آمده باشد، و مسلماً چنين ادعائى دروغ است، و هيچ گونه دليلى بر آن نداريد.
***
«يا اين كه مى‌گويند: ما جمعيت متحد و نيرومندى هستيم و از مخالفانمان انتقام مى‌گيريم، و بر آنها پيروز مى‌شويم» «أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ» «٢»