تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٥
بدون شك، جمعى از اصحاب سرشناس پيامبر صلى الله عليه و آله، قبل از اين ماجرا با پيامبر صلى الله عليه و آله نجوا داشتند، (زيرا افراد عادى و دور افتاده كمتر اقدام به چنين كارى مىكردند) ولى، همين صحابه معروف، بعد از دستور صدقه از اين كار خوددارى نمودند، تنها كسى كه به اين دستور احترام گذارد و جامه عمل به آن پوشانيد، على عليه السلام بود، چه مىشود كه ما ظاهر آيات و رواياتى كه در اين زمينه است و در كتب مختلف اسلامى نقل شده، بپذيريم و با احتمالات ضعيف و بىاساس يك واقعيت را ناديده نگيريم؟ و با «عبد اللّه بن عمر» كه اين فضيلت را همرديف با «تزويج فاطمه» عليها السلام و پرچمدارى روز «فتح خيبر» و برتر از «حمر النعم» قرار داده همصدا شويم؟!
***
٤- مدت حكم و مقدار صدقه
در اين كه حكم بالا، يعنى وجوب صدقه قبل از نجوا با رسول خدا صلى الله عليه و آله، چقدر به طول انجاميد و نسخ شد؟ نقلهاى مختلفى است: بعضى آن را يك ساعت، و بعضى يكشب، و بعضى ده روز ذكر كردهاند، و ظاهر همان قول سوم است چرا كه يكساعت و يكشب براى يك چنين امتحانى، هرگز كافى نبود، زيرا كه مىتوانستند متعذّر شوند كه در اين مدت كوتاه، موجبى براى نجوا پيش نيامد، ولى مدت ده روز مىتواند حقايق را روشن سازد، و زمينهاى براى ملامت و سرزنش متخلفان فراهم كند.
و اما در مورد مقدار صدقه، نه در آيه مقدارى براى آن ذكر شده، و نه در روايات اسلامى، هر چند از عمل على عليه السلام بر مىآيد كه حتى يك درهم نيز كافى بوده است.
***