تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧١

٤٦ وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ
٤٧ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٤٨ ذَواتا أَفْنانٍ
٤٩ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٥٠ فِيهِما عَيْنانِ تَجْرِيانِ
٥١ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٥٢ فِيهِما مِنْ كُلِّ فاكِهَةٍ زَوْجانِ
٥٣ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٥٤ مُتَّكِئِينَ عَلى‌ فُرُشٍ بَطائِنُها مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَ جَنَى الْجَنَّتَيْنِ دانٍ
٥٥ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
ترجمه:
٤٦- و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ بهشتى است!
٤٧- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٤٨- كه داراى درختان پر طراوت است!
٤٩- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٥٠- در آنها دو چشمه جارى است!
٥١- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٥٢- در آن دو، از هر ميوه‌اى دو نوع وجود دارد (هر يك از ديگرى بهتر)!