«مكنون» به معنى «پوشيده» است، و در اينجا منظور پوشيده بودن در صدف است؛ زيرا مرواريد به هنگامى كه در صدف قرار دارد، و هيچ دستى به آن نرسيده از هميشه شفافتر و زيباتر است، به علاوه ممكن است اشاره به اين معنى باشد كه، آنها از چشم ديگران كاملًا مستورند، نه دستى به آنها رسيده، و نه چشمى بر آنها افتاده است!
***
بعد از ذكر اين شش موهبت جسمانى، مى‌افزايد: «اينها همه پاداشى است در برابر اعمال صالحى كه انجام مى‌دادند» «جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ».
تا تصور نشود اين نعمتهاى بى‌شمار بهشتى بى‌حساب به كسى داده مى‌شود، و يا ادعاى ايمان و عمل صالح براى نيل به آنها كافى است، نه، عمل مستمر و خالص لازم است تا اين الطاف نصيب انسان شود (توجه داشته باشيد كه «يعملون» معنى استمرار را دارد).
***
هفتمين و آخرين نعمت آنها كه جنبه معنوى دارد اين است كه: «آنها در باغهاى بهشت نه لغو و بيهوده‌اى مى‌شنوند، نه سخنان گناه‌آلود» «لايَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لاتَأْثِيماً».
نه در آنجا دروغ و تهمت و افترا وجود دارد، و نه استهزاء و غيبت، نه كلمات نيش‌دار، نه تعبيرات گوشخراش، و نه سخنان لغو و بيهوده و بى اساس، هر چه هست در آنجا لطف، صفا، زيبائى، متانت، ادب و پاكى است، و چه عالى است محيطى كه سخنان آلوده در آن نباشد، و اگر درست فكر كنيم بيشترين ناراحتى ما در زندگى اين دنيا نيز از همين سخنان لغو و بيهوده، و گناه‌آلود، و