دست يابند (ولى اين احتمال بعيد است).
و نيز گفته شده: اين آيه معنى كنائى دارد، مثل اين كه: مى‌گوئيم: فلان كس خانه و زندگيش را با دست خودش ويران كرد، يعنى بر اثر نادانيها و لجاجتها سبب بر باد دادن زندگى خود شد.
يا اين كه: منظور يهود از تخريب بعضى از خانه‌ها اين بود كه دهانه كوچه‌هاى داخل قلعه را ببندند تا مانع پيشروى مسلمانان شوند و در آينده نيز نتوانند در آن سكنى گزينند.
يا اين كه: قسمتى از خانه‌هاى داخل دژ را خراب كردند، تا در صورت كشيده شدن ميدان نبرد به داخل دژ، جاى كافى براى جنگيدن داشته باشند.
يا اين كه: در بناى بعضى از خانه‌ها مصالح گرانقيمتى وجود داشت آنها را تخريب كردند تا آنچه قابل حمل بود ببرند، ولى تفسير اول از همه مناسب‌تر است.
در پايان آيه، به عنوان يك نتيجه‌گيرى كلى مى‌فرمايد: «پس عبرت بگيريد اى صاحبان چشم»! «فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الأَبْصارِ».
«اعْتَبِرُوا» از ماده «اعتبار» در اصل از «عبور»، گرفته شده كه به معنى گذشتن از چيزى است به سوى چيز ديگر، و اين كه: به اشك چشم «عبرة» گفته مى‌شود، به خاطر عبور قطرات اشك از چشم است، و «عبارت» را از اين رو «عبارت» مى‌گويند كه، مطالب و مفاهيم را از كسى به ديگرى منتقل مى‌كند، و اطلاق «تعبير خواب» بر تفسير محتواى آن به خاطر اين است كه، انسان را از ظاهر به باطن آن منتقل مى‌سازد.
و به همين مناسبت، به حوادثى كه به انسان پند مى‌دهد «عبرت» مى‌گويند، چرا كه انسان را به يك سلسله تعاليم كلى رهنمون مى‌گردد و از مطلبى به مطلب