است: يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ: «به خاطر بياوريد روزى را كه مردم همچون پروانه‌هاى پراكنده‌اى هستند»!
***
پس از آن مى‌افزايد: «هنگامى كه آنها به دنبال اين دعوت از قبرها خارج مى‌شوند، از شدت وحشت به سوى فرشتگان دعوت‌كننده، گردن مى‌كشند» «مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ».
«مُهْطِعِين» از ماده «اهْطاع»، به معنى گردن كشيدن است، و بعضى آن را به معنى خيره نگاه كردن، يا به سوى چيزى به سرعت دويدن، تفسير كرده‌اند، و هر يك از اين معانى در تفسير آيه محتمل است، هر چند معنى اول مناسب‌تر به نظر مى‌رسد؛ چرا كه وقتى انسان صداى وحشتناكى را مى‌شنود، فوراً گردن مى‌كشد، و به مبدأ صدا متوجه مى‌شود، البته مانعى ندارد كه همه اينها با هم در مفهوم آيه جمع باشد، به اين ترتيب كه آنها با شنيدن صداى دعوت‌كننده الهى، به سوى او گردن مى‌كشند، سپس خيره نگاه مى‌كنند، و بعد با سرعت به سوى او مى‌روند، و در دادگاه الهى حاضر مى‌شوند.
اينجاست كه وحشت از حوادث سخت آن روز، سراپاى آنها را فرا مى‌گيرد، لذا در دنباله آيه مى‌افزايد: «كافران مى‌گويند: امروز، روز سخت و دردناكى است»! «يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ».
و به راستى روز سختى است؛ چرا كه خداوند نيز، بر اين معنى صحه گذارده و در آيه ٢٦ سوره «فرقان» مى‌فرمايد: وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرِينَ عَسِيراً: «آن روز روزى است سخت براى كافران».
ولى از اين تعبير، استفاده مى‌شود كه، آن روز براى مؤمنان روز سختى نيست!