١٨- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از (مخالفت) خدا بپرهيزيد؛ و هر كس بايد بنگرد تا براى فردايش چه چيز از پيش فرستاده؛ و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد كه خداوند از آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است!
١٩- و همچون كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند و خدا نيز آنها را به (خود فراموشى) گرفتار كرد؛ آنها فاسقانند.
٢٠- هرگز دوزخيان و بهشتيان يكسان نيستند؛ اصحاب بهشت رستگار و پيروزند!
تفسير:
با طناب پوسيده شيطان به چاه نرويد!
اين آيات، همچنان ادامه بحث پيرامون داستان يهود «بنى نضير» و منافقان است و با دو تشبيه جالب، موقعيت هر كدام از اين دو گروه را مشخص مى‌سازد:
نخست مى‌فرمايد: «داستان يهود «بنى نضير» همچون داستان كسانى است كه در گذشته نزديك، پيش از آنها بودند همانها كه در اين دنيا نتيجه تلخ كار خود را چشيدند و در قيامت عذاب دردناك دارند» «كَمَثَلِ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيباً ذاقُوا وَبالَ أَمْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ». «١»

اما اين گروه، چه كسانى بودند كه سرگذشت عبرت‌انگيزى قبل از ماجراى «بنى نضير» داشتند به طورى كه فاصله زيادى ميان اين دو حادثه نبود؟
جمعى، آنها را همان مشركان «مكّه» مى‌دانند كه در «غزوه بدر»، طعم تلخ شكست را با تمام وجودشان چشيدند، و ضربات سربازان اسلام، آنها را از پاى در آورد، زيرا حادثه «بدر» فاصله زيادى با ماجراى «بنى نضير»، نداشت چون ماجراى «بنى نضير»- چنان كه قبلًا اشاره كرديم- بعد از جنگ «احد» رخ داد، و