مى‌گويد: من متوجه اين مطلب شده گفتم: عَلَيْكُمُ السَّامُ وَ لَعَنَكُمُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْكُم: «مرگ بر شما، خدا لعنت كند شما را، و بر شما غضب كند»!
پيامبر به من فرمود: مدارا كن و از خشونت و بدگوئى بپرهيز! گفتم: مگر نمى‌شنوى؟ مى‌گويند: «مرگ بر تو»! فرمود: مگر تو هم نشنيدى كه من در جواب «عليكم» گفتم، اينجا بود كه خداوند آيه فوق را نازل كرد كه هنگامى كه اين گروه نزد شما مى‌آيند، تحيتى مى‌گويند كه خدا چنان تحيتى به شما نگفته است. «١»
***
تفسير:
نجوا از شيطان است؟
بحث در اين آيات، همچنان ادامه بحثهاى نجوا است كه در آيات گذشته بود.
نخست مى‌فرمايد: «آيا نديدى كسانى را كه از نجوا نهى شدند، سپس به كارى كه از آن نهى شده‌اند، باز مى‌گردند، و براى انجام گناه و تعدى و نافرمانى رسول خدا صلى الله عليه و آله به نجوا مى‌پردازند» «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوى‌ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما نُهُوا عَنْهُ وَ يَتَناجَوْنَ بِالإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِيَةِ الرَّسُولِ».
از اين تعبير، به خوبى استفاده مى‌شود كه قبلًا به آنها هشدار داده شده بود كه از «نجوا» بپرهيزند، كارى كه ذاتاً توليد بدگمانى در ديگران و نگرانى مى‌كند، ولى، آنها نه تنها به اين دستور گوش فرا ندادند، بلكه محتواى نجواى خود را انجام گناه و امورى بر خلاف دستور خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله انتخاب كردند.
تفاوت ميان «إِثم»، «عدوان» و «معصية الرسول» از اين نظر است كه: «إِثم» شامل گناهانى مى‌شود كه جنبه فردى دارد (مانند شرب خمر) و «عدوان» ناظر