«وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ». «١»

بعضى گفته‌اند: منظور اين است كه بهره شما از قرآن تنها تكذيب است، و يا شما تكذيب را وسيله رزق و معاش خود، قرار داده‌ايد. «٢»
ولى تفسير اول، از دو تفسير اخير، با آيات پيشين متناسب‌تر به نظر مى‌رسد، و با شأن نزولى كه براى اين آيه ذكر شده نيز هماهنگ‌تر است؛ چرا كه بسيارى از مفسران از «ابن عباس» نقل كرده‌اند: در يكى از سفرها همراهان پيامبر صلى الله عليه و آله گرفتار تشنگى شديدى شدند، پيامبر صلى الله عليه و آله دعا كرد بارانى نازل شد، همه سيراب شدند، ولى در اين ميان حضرت صلى الله عليه و آله شنيد كه مردى مى‌گويد: «به بركت طلوع فلان ستاره، باران نازل گرديد»! (در عصر جاهليت عربها معتقد به «انواء» بودند و منظورشان از آن، ستارگانى بود كه در فواصل مختلفى در آسمان ظاهر مى‌شدند، و عرب جاهلى عقيده داشت همراه ظهور هر يك از اين ستارگان بارانى مى‌بارد، و لذا تعبير مى‌كردند: مُطِرْنا بِنُوْءِ فُلانٍ: «اين باران از بركت طلوع فلان ستاره است»! و اين يكى از مظاهر شرك و بت‌پرستى و ستاره‌پرستى بود). «٣»
قابل توجه اين كه، در بعضى از روايات نقل شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله كمتر آيات را تفسير مى‌كرد، ولى از جمله مواردى كه تفسير نمود، همين آيه بود فرمود: