تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٢
نمىكاهد.
***
نكتهها:
١- همكارى بىسرانجام با اهل نفاق!
آنچه در آيات فوق در مورد پيمانشكنى منافقان، و تنها گذاردن دوستان خود در لحظات سخت و حساس آمده، مطلبى است كه بارها در زندگى خود نمونههاى آن را ديدهايم.
آنها مثل شيطان اغواگر، به وسوسه اين و آن مىپردازند، قول هر گونه مساعدت و كمك به آنها مىدهند، آنان را به ميدان حوادث مىفرستند و آلوده انواع گناه مىكنند، اما در بحرانىترين حالات آنها را در وسط ميدان رها كرده براى حفظ جان يا منافع خويش فرار مىكنند!
و اين است سرنوشت كسانى كه با منافقان، همكار و هم پيمانند.
نمونه زنده آن، در عصر ما پيمانهائى است كه قدرتهاى بزرگ و شياطين زمان ما، با سران دولتهائى كه به آنها وابستهاند امضاء مىكنند، و بارها ديدهايم اين دولتهاى وابسته كه همه چيز خود را در طبق اخلاص گذارده و نثار آن حاميان شيطان صفت كردهاند، در حوادث سخت كاملًا تنها مانده، و از همه جا رانده شدهاند، و اينجاست كه به عمق پيام قرآنى آشناتر مىشويم كه مىگويد: كَمَثَلِ الشَّيْطانِ إِذْ قالَ لِلْانْسانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّى بَرِىءٌ مِنْكَ إِنِّى أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ: «كار آنها مانند شيطان است كه به انسان گفت: كافر شو و هنگامى كه كافر شد، گفت من از تو بيزارم، من از خداوندى كه پروردگار عالميان است، بيم دارم»!
***