و يك سال قبل!
اين نكته نيز، لازم به يادآورى است كه، بعضى از مفسران اصرار دارند: كه انفاق برتر از جهاد است، تا با پيش‌داوريهاى آنها هماهنگ شود و شايد ذكر انفاق را در آيه فوق قبل از جهاد، گواه بر اين مطلب بدانند، در حالى كه روشن است مقدم داشتن انفاق مالى، به خاطر اين است كه وسائل و مقدمات و ابزار جنگ به وسيله آن فراهم مى‌گردد، و گرنه، بدون شك بذل جان و آمادگى براى شهادت، از انفاق مالى برتر و بالاتر است.
به هر حال، از آنجا كه هر دو گروه با تفاوت درجه مشمول عنايات حقند در پايان آيه مى‌افزايد: «خداوند به هر دو گروه وعده نيك داده است» «وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌».
اين يك قدردانى براى عموم كسانى است كه در اين مسير گام برداشتند و «حُسنى» در اينجا مفهوم وسيعى دارد كه هر گونه ثواب و پاداش نيك دنيا و آخرت را در برمى‌گيرد.
و از آنجا كه ارزش عمل به خلوص آن است، در پايان آيه مى‌افزايد:
«خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است» «وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ».
هم از كميت و كيفيت اعمال شما با خبر است، و هم از نيات و ميزان خلوص شما!
***
و در آخرين آيه مورد بحث، باز هم براى تشويق در مورد «انفاق فى سبيل اللّه» از تعبير جالب ديگرى استفاده كرده، مى‌گويد: «كيست كه به خدا قرض نيكوئى دهد، و از اموالى كه به او بخشيده است انفاق نمايد، تا آن را براى او چندين برابر كند؟ و براى او پاداش فراوان و پر ارزشى است» «مَنْ ذَا الَّذِي