آنها با روح توكل و اعتماد بر خدا، به خوبى مى‌توانند بر تمام اين مشكلات پيروز شوند و نقشه‌هاى پيروان شيطان را نقش بر آب كنند، و توطئه‌هاى آنها را در هم بكوبند.
***
نكته‌ها:
١- انواع نجوا و سخنان در گوشى
اين عمل، از نظر فقه اسلامى احكام مختلفى بر حسب اختلاف شرائط دارد، و به اصطلاح به احكام خمسه تقسيم مى‌شود، يعنى: گاه حرام است و اين در صورتى است كه موجب اذيت و آزار و هتك حيثيت مسلمانى گردد (همان گونه كه در آيات فوق به آن اشاره شده بود) و چنين نجوائى نجواى شيطانى است كه هدفش غمگين ساختن مؤمنان است.
در مقابل، گاه حكم وجوب به خود مى‌گيرد، و اين در صورتى است كه مسأله سرّى لازمى در ميان باشد كه افشاى آن خطرناك، و عدم ذكر آن نيز موجب تضييع حق، و يا خطرى براى اسلام و مسلمين است.
و گاه متصف به استحباب مى‌شود و آن در جائى است كه انسان براى انجام كارهاى نيك و بر و تقوا، به سراغ آن رود، و همچنين حكم كراهت و اباحه.
ولى اصولًا، هرگاه هدف مهمترى در كار نباشد، نجوا كردن كار پسنديده‌اى نيست، و بر خلاف آداب مجلس است؛ زيرا نوعى بى اعتنائى يا بى اعتمادى نسبت به ديگران محسوب مى‌شود، لذا در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:
إِذَا كُنْتُمْ ثَلاثَةً فَلايَتَنَاجَ اثْنَانِ دُونَ صاحِبِهُما، فَإِنَّ ذَلِكَ يَحْزُنُهُ: «هنگامى كه سه نفر باشيد دو نفر از شما جداى از شخص سوم، به نجوا نپردازد چرا كه اين امر