مقام مقربان درگاه خدا است، اما در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: يَشْفَعُ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثَلاثَةٌ: الأَنْبِياءُ ثُمَّ الْعُلَماءُ ثُمَّ الشُّهَداءُ: «سه گروه در قيامت شفاعت مى‌كنند، پيامبران، علماء و شهيدان»!. «١»
در حقيقت، موفقيت در طريق تكامل و جلب خشنودى خدا و قرب او، مرهون دو عامل است: ايمان و علم يا آگاهى و تقوا، كه هيچ كدام بدون ديگرى براى هدايت و پيروزى كافى نيست.
***
٢- آداب مجلس
در قرآن مجيد كراراً در كنار مسائل مهم، اشاراتى به آداب اسلامى مجالس شده است، از جمله: آداب تحيت، و ورود در مجلس، آداب دعوت به طعام، آداب سخن گفتن با پيامبر صلى الله عليه و آله و آداب جا دادن به تازه واردان، مخصوصاً افراد با فضيلت و پيشگام در ايمان و علم است. «٢»

و اين، به خوبى نشان مى‌دهد كه قرآن، براى هر موضوعى در جاى خود اهميت و ارزش قائل است، و هرگز اجازه نمى‌دهد، آداب انسانى معاشرت به خاطر بى اعتنائى افراد، زير پا گذارده شود.
در كتب احاديث، صدها روايت درباره آداب معاشرت با ديگران، از پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه معصومين عليهم السلام نقل شده است، و مرحوم «شيخ حرّ عاملى» آنها را در كتاب «وسائل» جلد هشتم در ١٦٦ باب، گردآورى كرده است، ريزه‌كارى‌هائى كه در اين روايات است، نشان مى‌دهد اسلام، تا چه حد در اين