تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٢
به شما داده است دلبسته و شادمان نباشيد؛ و خداوند هيچ متكبر فخرفروشى را دوست ندارد!
٢٤- همانها كه بخل مىورزند و مردم را به بخل دعوت مىكنند؛ و هر كس (از اين فرمان) روى گردان شود، (به خود زيان مىرساند نه به خدا، چرا كه) خداوند بىنياز و شايسته ستايش است!
تفسير:
يك مسابقه بزرگ معنوى
بعد از بيان ناپايدارى جهان و لذات آن، و اين كه مردم در سرمايههاى كم ارزش اين جهان نسبت به يكديگر، تفاخر و تكاثر مىجويند، در آيات مورد بحث مردم را به يك مسابقه عظيم روحانى در طريق كسب آنچه پايدار است و سزاوار هرگونه تلاش و كوشش دعوت كرده مىفرمايد: «براى نيل به آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه وسعت آن همچون پهنه آسمان و زمين است و آماده براى كسانى است كه ايمان به خداوند و فرستادگان او آوردهاند، بر يكديگر سبقت جوئيد» «سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ».
در حقيقت مغفرت پروردگار، كليد بهشت است همان بهشتى كه پهنه آسمان و زمين را فرا مىگيرد، و از هم اكنون آماده براى پذيرائى مؤمنان است، تا كسى نگويد: بهشت نسيه است، و بر نسيه دل نبايد نهاد، گرچه به فرض نسيه بودن از هر نقدى نقدتر محسوب مىشد؛ چرا كه از سوى خدائى وعده داده شده كه قادر بر همه چيز است، تا چه رسد به اين كه كاملًا نقد و الآن موجود است.
شبيه همين معنى در آيه ١٣٣ سوره «آل عمران» آمده، با اين تفاوت كه: در