تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٤

١٩ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ
٢٠ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لايَبْغِيانِ
٢١ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٢٢ يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ
٢٣ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٢٤ وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِى الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ
٢٥ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
ترجمه:
١٩- دو درياى مختلف را در كنار هم قرار داد، در حالى كه با هم تماس دارند.
٢٠- در ميان آن دو برزخى است كه يكى بر ديگرى غلبه نمى‌كند (و به هم نمى‌آميزند)!
٢١- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٢٢- از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج مى‌شود.
٢٣- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٢٤- و براى او است كشتيهاى ساخته شده كه در دريا به حركت درمى‌آيند و همچون كوهى هستند!
٢٥- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!