مِنْهُمْ فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لارِكابٍ». «١»

«أَفاءَ» از ماده «فى‌ء» در اصل، به معنى «رجوع و بازگشت» است، و اين كه:
بر اين دسته از غنائم «فى‌ء» (بر وزن شى‌ء) اطلاق شده، شايد به خاطر آن است كه، خداوند تمام مواهب اين جهان را در اصل براى مؤمنان، و قبل از همه، براى پيغمبر گراميش كه اشرف كائنات و خلاصه موجودات است آفريده، و افراد غير مؤمن و گنهكار، در حقيقت غاصبان اين اموالند (هر چند بر حسب قوانين شرعى يا عرفى مالك محسوب شوند) هنگامى كه اين اموال به صاحبان حقيقى باز مى‌گردد، شايسته عنوان «فى‌ء» است.
«أَوْجَفْتُم» از ماده «ايجاف» به معنى «راندن سريع» است كه معمولًا در جنگها اتفاق مى‌افتد.
«خَيل» به معنى «اسب‌ها» است (جمعى است كه مفرد از جنس خود ندارد). «٢»
«رِكاب» از ماده «ركوب» معمولًا به معنى «شتران سوارى» مى‌آيد.
هدف از مجموع جمله، اين است كه: در تمام مواردى كه براى به دست آوردن غنيمت هيچ جنگى رخ ندهد، غنائم در ميان جنگجويان تقسيم نخواهد