تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٧
***
٢- عظمت آيات آخر سوره حشر
آيات آخر اين سوره كه مشتمل بر بخش مهمى از اسماء و صفات الهى است آياتى است فوق العاده با عظمت و الهامبخش، و درس بزرگ تربيت است براى انسانها؛ چرا كه به آنها مىگويد: اگر قرب خدا مىطلبيد و خواهان عظمت و كمال هستيد، شعلهاى از اين صفات را در وجود خود زنده كنيد.
در بعضى از روايات، آمده است: اسم اعظم خدا، در آيات آخر سوره حشر است. «١»
و در حديث ديگرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مىخوانيم: مَنْ قَرَأَ آخِرَ الْحَشْرِ غُفِرَ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ ما تَأَخَّرَ: «هر كس آخر سوره حشر را بخواند، گناهان گذشته و آينده او بخشوده مىشود»!. «٢»
و باز در حديث ديگرى از آن حضرت آمده است: مَنْ قَرَأَ لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ- إِلى آخِرِها- فَماتَ مِنْ لَيْلَتِهِ ماتَ شَهِيداً!: «هر كس آيات لو انزلنا هذا القرآن را تا آخر بخواند، و در همان شب بميرد، شهيد مرده است»!. «٣»
يكى از اصحاب مىگويد: از رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره اسم اعظم خدا سؤال كردم، فرمود: عَلَيْكَ بِآخِرِ الحَشْرِ وَ أَكْثَرِ قِرائَتَها: «بر تو باد كه آخر سوره حشر را بخوانى و زياد بخوان»! بار ديگر همين سؤال را تكرار كردم، حضرت همان پاسخ را تكرار فرمود. «٤»
حتى در حديثى آمده است: إِنَّهَا شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامِ، و السَّامُ