نيرنگ به وسط معركه مى‌فرستند، سپس آنها را تنها گذارده، فرار مى‌كنند چرا كه در نفاق وفادارى نيست.
***
در آيه بعد سرانجام كار اين دو گروه: «شيطان و اتباعش»، و «منافقان و دوستانشان از اهل كفر» را روشن ساخته، مى‌افزايد: «سرانجام كار آنها اين شد كه هر دو در آتش دوزخند، جاودانه در آن مى‌مانند، و اين است كيفر ظالمان»! «فَكانَ عاقِبَتَهُما أَنَّهُما فِى النَّارِ خالِدَيْنِ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ». «١»

اين يك اصل كلى است كه عاقبت همكارى كفر و نفاق، و شيطان و يارانش، شكست و ناكامى و عذاب دنيا و آخرت است، در حالى كه، همكارى مؤمنان و دوستانشان، همكارى مستمر و جاودانى و سرانجامش پيروزى و برخوردارى از رحمت واسعه الهى، در هر دو جهان است.
***
در آيه بعد، روى سخن را به مؤمنان كرده، به عنوان يك نتيجه‌گيرى از ماجراى شوم و دردناك «بنى نضير» و «منافقان و شيطان»، مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از مخالفت خدا بپرهيزيد، و هر انسانى بايد بنگرد تا چه چيز را براى فرداى قيامت، از پيش فرستاده است»؟ «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ». «٢»

سپس بار ديگر براى تأكيد مى‌افزايد: «از خدا بپرهيزيد كه خداوند از آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است» «وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ».