تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٨
نكته:
١- مصرف «فىء» (غنائم بدون جنگ)
اموالى كه تحت عنوان «فىء» در اختيار رسول اللّه صلى الله عليه و آله به عنوان رهبر حكومت اسلامى قرار مىگرفت، اموال فراوانى بود، شامل كليه اموالى مىشد كه از غير طريق جنگ به دست مسلمين مىآمد، اين اموال، مىتوانست نقش مهمى در تعديل ثروت در محيط اسلامى ايفا كند، چرا كه بر خلاف سنت جاهلى هرگز در ميان ثروتمندان اقوام و قبائل تقسيم نمىشد، بلكه مستقيماً در اختيار رهبر مسلمانان بود، و او نيز با توجه به اولويتها، آن را تقسيم مىكرد.
و چنان كه در بحث «انفال» گفتهايم: «فىء» بخشى از انفال است، بخش ديگر آن تمام اموالى است كه مالك مشخص ندارد و شرح آن در فقه اسلامى آمده و بالغ بر دوازده موضوع مىشود، و به اين ترتيب حجم بيشترى از مواهب الهى از اين طريق در اختيار حكومت اسلامى، و سپس در اختيار نيازمندان قرار مىگيرد. «١»
از آنچه گفتيم اين نكته روشن مىشود كه، ميان آيه اول و دوم، تضادى وجود ندارد، هر چند آيه اول ظاهراً «فىء» را در اختيار شخص پيامبر مىگذارد و آيه دوم، مصارف ششگانهاى براى آن ذكر مىكند، زيرا اين مصارف ششگانه، ذكر اولويتهائى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد اموالى كه در اختيار دارد، بايد رعايت