«و هدف اين بود كه فاسقان را خوار و رسوا كند» «وَ لِيُخْزِىَ الْفاسِقِينَ».
«لِينَة» از ماده «لون» به يك نوع عالى از درخت خرما مى‌گويند، و بعضى آن را از ماده «لين» به معنى نرمى، به نوعى از درخت خرما تفسير كرده‌اند كه شاخه‌هائى نرم و نزديك زمين و ميوه‌اى نرم و لذيذ دارد.
گاه «لينه» به «الوان» و انواع مختلف درخت نخل يا «نخله كريمه» تفسير شده است كه تقريباً همه به يك چيز بر مى‌گردد.
به هر حال، بعضى گفته‌اند: اقدام به قطع قسمتى از درختان نخل «بنى نضير» از سوى بعضى از مسلمانان روى داد، در حالى كه بعضى ديگر مخالف بودند، در اينجا آيه فوق نازل شد و ميان آنها فصل خصومت كرد. «١»
بعضى ديگر گفته‌اند: آيه ناظر به عمل دو نفر از اصحاب است كه يكى به هنگام قطع درختان نخل درختان خوب را مى‌بريد تا يهود را به خشم آورد (و از قلعه فرود آيند) و ديگرى نخلهاى كم ارزش را مى‌بريد تا آنچه پر ارزش است براى استفاده آينده باقى بماند و به همين جهت در ميان آنها اختلاف افتاد، آيه نازل شد و گفت هر دو به اذن الهى بوده است. «٢»
ولى ظاهر آيه اين است كه: مسلمانان بعضى از درختان «لينه» (نوع خوب) را بريدند و بعضى از همانها را رها ساختند، و اين عمل باعث ايراد يهود شد، و قرآن به آنها پاسخ گفت، تا روشن شود اين كار از روى هواى نفس نبوده، بلكه يك دستور الهى در اين زمينه صادر شده بود كه در شعاع محدود اين كار عملى گردد، تا بيش از حد، ضايعاتى رخ ندهد.
در هر صورت، اين حكم يك استثناء در قانون معروف اسلامى است كه