تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٦
«اذرعات شام» و تعداد كمى به سوى «خيبر» و گروهى به «حيره» رفتند، و باقيمانده اموال و اراضى و باغات و خانههاى آنها، به دست مسلمانان افتاد. هر چند تا آنجا كه مىتوانستند، خانههاى خود را به هنگام كوچ كردن تخريب كردند.
و اين ماجرا بعد از غزوه «احد» به فاصله شش ماه، و به عقيده بعضى بعد از غزوه «بدر» به فاصله شش ماه اتفاق افتاد. «١»
***
تفسير:
پايان توطئه يهود «بنى نضير» در «مدينه»
اين سوره با تسبيح و تنزيه خداوند و بيان عزت و حكمت او شروع مىشود، مىفرمايد: «آنچه در آسمانها و زمين است براى خدا تسبيح مىگويد، و او عزيز و حكيم است» «سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ».
و اين در حقيقت مقدمهاى است براى بيان سرگذشت يهود «بنى نضير» همانها كه در شناخت خدا و صفاتش گرفتار انواع انحرافات بودند، و همانها كه تكيه بر قدرت و عزت خويش مىكردند و در برابر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به توطئه برخاستند.
تسبيح عمومى موجودات زمين و آسمان، اعم از فرشتگان و انسانها و حيوانات و گياهان و جمادات، ممكن است با زبان قال باشد، يا با زبان حال؛ چرا كه نظام شگفتانگيزى كه در آفرينش هر ذرهاى به كار رفته، با زبان حال