و بالاخره در بخش ششم كه آخرين بخش اين سوره است و از آيه ٢٢ شروع و به آيه ٢٤ ختم مى‌شود قسمت مهمى از اوصاف جمال و جلال خدا و اسماء حسناى او را بر مى‌شمرد كه به انسان در طريق معرفة اللّه كمك شايان مى‌كند.
ضمناً نام اين سوره از آيه دوم آن گرفته شده كه سخن از «حشر» يعنى «اجتماع يهود براى كوچ كردن از مدينه»، و يا حشر مسلمين براى بيرون راندن آنها به ميان آمده است، و از اينجا روشن مى‌شود كه، اين حشر ارتباطى با حشر در قيامت ندارد.
بعضى، نام اين سوره را سوره «بنى نضير» گفته‌اند، چرا كه قسمت عمده آياتش پيرامون آنها است.
و بالاخره اين سوره نيز، يكى از سوره‌هاى مسبحات است، كه با تسبيح خداوند شروع شده، و اتفاقاً پايان آن نيز با تسبيح الهى است.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
براى اين سوره، فضيلت بسيار گفته شده، از جمله در حديثى از پيغمبر گرامى صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: وَ مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْحَشْرِ لَمْ‌تَبْقَ جَنَّةٌ وَ لانَارٌ وَ لاعَرْشٌ وَ لاكُرْسِيٌّ وَ لاحِجَابٌ وَ لا السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ لَا الأَرَضُونَ السَّبْعُ وَ الْهَوَامُّ وَ الرِّيَاحُ وَ الطَّيْرُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ الْمَلائِكَةُ إِلَّا صَلَّوْا عَلَيْهِ وَ اسْتَغْفَرُوا لَهُ وَ إِنْ مَاتَ مِنْ يَوْمِهِ أَوْ لَيْلَتِهِ مَاتَ شَهِيداً!: «هر كس سوره حشر را بخواند، تمام بهشت، دوزخ، عرش، كرسى، حجاب، آسمانها و زمينهاى هفتگانه و حشرات و بادها و پرندگان و درختان و جنبندگان و خورشيد و ماه و فرشتگان، همگى بر او رحمت مى‌فرستند، و براى او استغفار مى‌كنند، و اگر در