محتواى سوره حشر
اين سوره كه بيشتر ناظر به داستان مبارزه مسلمانان، با جمعى از يهود به نام «يهود بنى نضير» است و سرانجام منتهى به بيرون راندن همه آنها از «مدينه» و پاكسازى اين سرزمين مقدس شد، از سوره‌هاى مهم و بيدارگر و تكان‌دهنده قرآن مجيد است، و تناسب بسيار نزديكى با آخرين آيات سوره قبل دارد كه وعده پيروزى و رستگارى در آن به «حزب اللّه» داده شده است، و در حقيقت اين يك نمونه روشن آن پيروزى است.
محتواى اين سوره را مى‌توان در شش بخش خلاصه كرد:
در بخش اول كه تنها يك آيه است و مقدمه‌اى براى مباحث مختلف اين سوره محسوب مى‌شود، سخن از تسبيح و تنزيه عمومى موجودات در برابر خداوند عظيم و حكيم است.
در بخش دوم كه از آيه ٢ تا آيه ١٠ (مجموعاً ٩ آيه) است ماجراى درگيرى مسلمان را با يهود پيمان‌شكن مدينه، بازگو مى‌كند.
در بخش سوم كه از آيه ١١ تا ١٧ را تشكيل مى‌دهد داستان منافقان مدينه آمده است؛ كه با يهود در اين برنامه، همكارى نزديك داشتند.
بخش چهارم كه چند آيه بيشتر نيست مشتمل بر يك سلسله اندرزها و نصايح كلى نسبت به عموم مسلمانان است و در حقيقت به منزله نتيجه‌گيرى از ماجراهاى فوق مى‌باشد.
بخش پنجم كه فقط يك آيه است (آيه ٢١) توصيف بليغى است از قرآن مجيد و بيان تأثير آن در پاكسازى روح و جان.