و در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه فرمود: لايَمْحَضُ رَجُلٌ الإِيْمانَ بِاللَّهِ حَتّى‌ يَكُونَ اللَّهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ نَفْسِهِ وَ أَبِيهِ وَ أُمِّهِ وَ وَلَدِهِ وَ أَهْلِهِ وَ مالِهِ وَ مِنَ النَّاسِ كُلِّهِمْ: «هيچ كس ايمانش به خدا خالص نمى‌شود، مگر آن زمانى كه خداوند در نظرش محبوبتر از جانش، پدر، مادر، فرزند، خانواده و مالش و همه مردم باشد». «١»
روايات در اين رابطه، هم در جانب مثبت (دوستى دوستان خدا) و هم در طرف منفى (دشمنى با دوستان خدا) بسيار است كه ذكر همه آنها به طول مى‌انجامد، بهتر است اين سخن را با حديث پر معناى ديگرى از امام باقر عليه السلام پايان دهيم، فرمود: إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّ فِيكَ خَيْراً فَانْظُرْ إِلَى قَلْبِكَ فَإِنْ كَانَ يُحِبُّ أَهْلَ طَاعَةِ اللَّهِ وَ يُبْغِضُ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَفِيكَ خَيْرٌ وَ اللَّهُ يُحِبُّكَ وَ إِنْ كَانَ يُبْغِضُ أَهْلَ طَاعَةِ اللَّهِ وَ يُحِبُّ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ لَيْسَ فِيكَ خَيْرٌ وَ اللَّهُ يُبْغِضُكَ وَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ: «اگر بخواهى بدانى آدم خوبى هستى نگاهى به قلبت كن، اگر اهل طاعت خدا را دوست مى‌دارد، و اهل معصيتش را دشمن، بدان آدم خوبى هستى، و خدا تو را دوست مى‌دارد، و اگر اهل طاعتش را دشمن مى‌دارد و اهل معصيتش را دوست، خيرى در تو نيست، و خدا تو را دشمن مى‌دارد، و انسان هميشه با كسى است كه او را دوست مى‌دارد»!. «٢»
***
٢- پاداش حب فى اللّه و بغض فى اللّه
چنان كه در آيات فوق ديديم، خداوند براى كسانى كه عشق او را بر همه چيز مقدم شمرند، و هر علاقه‌اى را تحت الشعاع علاقه به او قرار دهند، دوستان او را دوست دارند و دشمنان او را دشمن، پنج پاداش بزرگ، مقرر داشته كه سه