تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٤
دَرَجاتٍ». «١»
اشاره به اين كه اطاعت اين دستورات، دليل بر ايمان و علم و آگاهى است، و نيز اشاره به اين كه: اگر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به بعضى دستور داد: از جا برخيزند و به تازه واردان جا دهند، براى يك هدف مقدس الهى و احترام به پيشگامان در ايمان و علم بوده است.
تعبير به «دَرَجات» (به صورت نكره با صيغه جمع) اشاره به درجات عظيم و والائى است كه خداوند به اين گونه افراد كه علم و ايمان را توأماً دارا هستند مىدهد، در حقيقت كسانى كه به تازه واردان در كنار خود جا دهند، درجهاى دارند و آنها كه ايثار كنند و جاى خود را به آنها بسپارند و از علم و معرفت بهره داشته باشند، درجات بيشتر دارند.
و از آنجا كه گروهى اين آداب را با طيب خاطر و از صميم دل انجام مىدهند، و گروه ديگرى با كراهت و ناخشنودى، و يا براى ريا و تظاهر، در پايان آيه مىافزايد: «خداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است» «وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ».
***
نكتهها:
١- مقام علماء و دانشمندان
گرچه آيه در مورد خاصى نازل شده، ولى، با اين حال، مفهوم عامى دارد و نشان مىدهد آنچه مقام آدمى را نزد خدا بالا مىبرد، دو چيز است: ١- ايمان ٢- علم.