عقلى» مى‌شود كه انبياء و رسولان الهى با آن مجهز بودند.
منظور از «كتاب» همان كتب آسمانى است، و از آنجا كه روح و حقيقت همه يك چيز است تعبير به «كتاب» به صورت مفرد مى‌كند، هر چند با گذشت زمان و تكامل انسانها، محتواى آن كاملتر مى‌شود.
و اما «ميزان»، به معنى «وسيله وزن كردن و سنجش» است كه مصداق حسى آن ترازوهائى است كه وزن اجناس را با آن مى‌سنجند، ولى مسلماً در اينجا منظور مصداق معنوى آن است، يعنى چيزى كه تمام اعمال انسانها را مى‌توان با آن سنجيد، و آن احكام و قوانين الهى، و يا آئين او به طور كلى است، كه معيار سنجش نيكيها، بديها، و ارزشها و ضد ارزشها است.
به اين ترتيب، پيامبران به سه وسيله، مجهز بودند: دلائل روشن، كتب آسمانى، و معيار سنجش حق از باطل و خوب از بد، و مانعى ندارد كه فى المثل قرآن مجيد هم «بيّنه» (معجزه) باشد، و هم كتاب آسمانى، و هم بيان‌كننده احكام و قوانين، يعنى سه بعد در يك محتوى.
و به هر حال، هدف از اعزام اين مردان بزرگ با اين تجهيزات كامل، همان اجراى «قسط و عدل» است.
در حقيقت اين آيه، به يكى از اهداف متعدد ارسال پيامبران اشاره مى‌كند، زيرا مى‌دانيم انبياء اهداف متعددى را پيگيرى مى‌كردند:
تعليم و تربيت، چنان كه در آيه ٢ سوره «جمعه» آمده است: هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ: «او كسى است كه از ميان مردم درس نخوانده، رسولى فرستاد تا آياتش را بر آنها بخواند، و آنها را تزكيه كند، و كتاب و حكمت بياموزد».
هدف ديگر، شكستن غلها و زنجيرهاى اسارت است چنان كه در آيه ١٥٧