شُهَداءَ عِنْدَ رَبِّكُمْ: «آن كس از شما كه به مسأله ولايت آشنا باشد و در انتظار ظهور مهدى عليه السلام به سر برد و خود را آماده (حكومت عدل جهانى آنها) سازد مانند كسى است كه با مهدى آل محمّد صلى الله عليه و آله با سلاحش جهاد كرده باشد، پس از آن فرمود: بلكه، به خدا سوگند! مانند كسى است كه همراه رسول الله صلى الله عليه و آله با سلاحش جهاد كرده باشد، سپس براى مرتبه سوم افزود: بلكه، به خدا سوگند! همانند كسى است كه با رسول الله صلى الله عليه و آله و در خيمه او شهيد شده باشد! و افزود:
درباره شما آيه‌اى از قرآن نازل شده است، راوى مى‌گويد، پرسيدم: كدام آيه فدايت شوم؟ فرمود: اين سخن خداوند كه مى‌فرمايد: «آنها كه ايمان به خدا و فرستادگانش آورده‌اند، صديقين و شهداء نزد پروردگارشان هستند ...» و اضافه فرمود: به اين ترتيب، به خدا سوگند شما هم صديقين و هم شهداء نزد پروردگارتان هستيد». «١»
اين سخن را با حديثى از امير مؤمنان على عليه السلام پايان مى‌دهيم: در آن هنگام كه گروهى از يارانش براى فرا رسيدن وقت جهاد و شهادت در راه خدا بى‌تابى مى‌كردند، اين جمله را فرمود: وَ لاتَسْتَعْجِلُوا بِمَا لَمْ‌يُعَجِّلْهُ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْكُمْ عَلَى فِرَاشِهِ وَ هُوَ عَلَى مَعْرِفَةِ حَقِّ رَبِّهِ وَ حَقِّ رَسُولِهِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ مَاتَ شَهِيداً!: «به آن چيزى كه خداوند در آن عجله روا نداشته، تعجيل مكنيد، چرا كه هر كس از شما در بستر بميرد ولى معرفت حق پروردگار و حق پيامبر صلى الله عليه و آله و اهلبيتش را داشته باشد، شهيد مرده است». «٢»
***
٢- زندگى دنيا مجموعه‌اى از اين انگيزه‌ها است
در آيات مختلف قرآن، گاه زندگى دنيا توصيف به «لعب و لهو» شده، مانند: