تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٤
مِنْ نُورِكُمْ». «١»
«اقتباس» در اصل از ماده «قبس» به معنى گرفتن شعلهاى از آتش است، سپس به نمونهگيريهاى ديگر، نيز اطلاق شده.
منظور از جمله «انظُرُونا» اين است كه: به ما نگاه كنيد تا از نور صورت شما بهره گيريم، و راه خود را پيدا كنيم، يا اين كه: نظر لطف و محبتى به ما بيفكنيد و سهمى از نور خود را به ما دهيد، اين احتمال نيز، وجود دارد كه منظور از «انظُرُونا» انتظار كشيدن باشد، يعنى كمى مهلت دهيد تا ما هم به شما برسيم و در پرتو نورتان، راه را پيدا كنيم.
اما به هر حال، «پاسخى كه به آنها گفته مىشود: اين است كه به پشت سر خود برگرديد و كسب نور كنيد»! «قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً».
اينجا جاى تحصيل نور نيست، مىبايست آن را از دنيائى كه پشت سر گذاشتيد، از طريق ايمان و عمل صالح، به دست مىآورديد، اما ديگر گذشته و دير شده است!
«در اين هنگام، ناگهان ديوارى در ميان اين دو گروه زده مىشود كه درى دارد» «فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ».
ولى، دو طرف اين ديوار عظيم، يا اين در، كاملًا با هم متفاوت است