عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ: «آنها ديگران را بر خود مقدم مى‌دارند هر چند شخصاً شديداً نيازمند باشند». «١»
٣- به كسانى انفاق كند كه سخت به آن نيازمندند و اولويتها را در نظر گيرد:
لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ: «انفاق شما (مخصوصاً) براى نيازمندانى باشد كه در راه خدا در محاصره قرار گرفته‌اند». «٢»
٤- انفاق اگر مكتوم باشد بهتر است: وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوها الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ: «هر گاه آنها را مخفى ساخته و به نيازمندان بدهيد براى شما بهتر است». «٣»
٥- هرگز منت و آزارى با آن همراه نباشد: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الأَذى‌: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد انفاقهاى خود را با منت و آزار باطل نكنيد». «٤»

٦- انفاق بايد توأم با اخلاص و خلوص نيت باشد: يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ: «كسانى كه اموالشان را براى جلب خشنودى خداوند انفاق مى‌كنند». «٥»
٧- آنچه را انفاق مى‌كند كوچك و كم اهميت بشمرد، هر چند ظاهراً بزرگ باشد: وَ لاتَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ: «به هنگام انفاق منت مگذار و آن را بزرگ مشمر». «٦»- «٧»
٨- از اموالى باشد كه به آن دل بسته است و مورد علاقه او است: لَنْ‌تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ: «هرگز به حقيقت نيكوكارى نمى‌رسيد مگر اين كه