بعضى، نيز گفته‌اند «رأفت» در مورد «رحمت» قبل از ظهور آن گفته مى‌شود، اما «رحمت» تعبيرى است كه بعد از ظهور بر آن اطلاق مى‌گردد.
***
سپس، به استدلالى بر مسأله انفاق پرداخته، مى‌فرمايد: «چرا در راه خدا انفاق نكنيد در حالى كه ميراث آسمانها و زمين از آن او است»؟ «وَ ما لَكُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ».
يعنى، سرانجام همه شما چشم از جهان و مواهبش مى‌پوشيد، و همه را مى‌گذاريد و مى‌رويد، پس، اكنون كه در اختيار شما است چرا بهره خود را نمى‌گيريد؟!
«ميراث» در اصل- چنان كه «راغب» در «مفردات» مى‌گويد: به معنى مالى است بدون قرارداد و مانند آن به انسان منتقل مى‌شود، و آنچه از ميت به بازماندگان منتقل مى‌شود يكى از مصداقهاى آن است كه بر اثر كثرت استعمال، هنگام ذكر اين كلمه، همين معنى تداعى مى‌شود.
تعبير «لِلَّهِ مِيراثُ السَّمواتِ وَ الأَرْضِ» از اين نظر است كه نه تنها اموال و ثروتهاى روى زمين، بلكه، آنچه در تمام آسمان و زمين وجود دارد، به ذات پاك او بر مى‌گردد، همه خلايق مى‌ميرند و خداوند وارث همه آنها است.
و از آنجا كه: انفاق در شرائط و احوال مختلف، ارزشهاى متفاوتى دارد در جمله بعد مى‌افزايد: «آنهائى كه قبل از پيروزى انفاق كردند و پيكار نمودند با كسانى كه بعد از فتح اين كار را انجام دادند مساوى نيستند» «لايَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ». «١»