عذرى مى‌توانست مانع گردد؟
لذا در حديثى مى‌خوانيم: روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحابش فرمود: أَىُّ الْمُؤْمِنِينَ أَعْجَبُ إِلَيْكُمْ إِيْماناً؟ قالُوا: المَلائِكَةُ! قالَ: وَ ما لَهُمْ لايُؤْمِنُونَ وَ هُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ؟ قالُوا: فَالأَنْبِياءُ! قالَ فَما لَهُم‌ لايُؤْمِنُونَ وَ الْوَحْىُ يَنْزِلُ عَلَيْهِمْ؟ قالُوا:
فَنَحْنُ! قالَ: وَ ما لَكُمْ لاتُؤْمِنُونَ وَ أَنَا بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ! وَ لكِنْ أَعْجَبُ الْمُؤْمِنِينَ إِيْماناً قَوْمٌ يَجِيئُونَ بَعْدَكُمْ يَجِدُونَ صُحُفاً يُؤْمِنُونَ بِما فِيها: «كدام يك از مؤمنان ايمانشان جالبتر است؟ گفتند: فرشتگان، فرمود: چه جاى تعجب كه آنها ايمان بياورند؟ آنها در جوار قرب خداوندند گفتند: پس انبياء، فرمود: با اين كه وحى بر آنها نازل مى‌شود، چگونه ايمان نياورند؟ گفتند: پس خود ما! فرمود: چه جاى تعجب، كه شما ايمان بياوريد در حالى كه من در ميان شما هستم؟ (اينجا بود كه همه ساكت ماندند و پيامبر فرمود:) ولى از همه اعجاب‌انگيزتر، قومى هستند كه بعد از شما مى‌آيند و تنها اوراقى را در برابر خود مى‌بينند و به آنچه در آن است ايمان مى‌آورند». «١»
و اين يك واقعيت است، افرادى كه ساليان دراز بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله قدم به عرصه هستى مى‌گذارند و فقط آثار رسول اللّه صلى الله عليه و آله را در كتب مى‌بينند و به حقانيت دعوتش پى مى‌برند و مى‌پذيرند امتياز عظيمى بر ديگران دارند.
تعبير به «ميثاق» (پيمان مؤكّد) مى‌تواند اشاره به فطرت توحيدى باشد، و يا دلائل عقلى كه با مشاهده نظام آفرينش بر انسان ظاهر مى‌گردد، و تعبير «بِرَبِّكُم» (پروردگارتان) كه اشاره‌اى به تدبير الهى در عالم خلقت است، شاهد بر اين معنا است.
بعضى «ميثاق» را در اينجا اشاره به پيمان «عالم ذر» دانسته‌اند، ولى اين