تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٨
و نيز از گياهانى كه از زمين برمىآيند.
از چشمههائى كه از دل خاك و صخرهها مىجوشند.
از معادن و گنجينههائى كه ظاهر مىشوند.
از انسانهائى كه از آن برخاستهاند.
از آتشفشانهائى كه از دل زمين زبانه مىكشند.
از حشراتى كه از لانهها سر برمىآورند.
از گازهائى كه از زمين متصاعد مىشوند.
و از امواج جاذبه كه از درون آن برمىخيزد، خداوند از تمامى اينها جزء، به جزء و ذره، به ذره آگاه است.
و همچنين آنچه از آسمان نازل مىشود:
از دانههاى باران گرفته، تا اشعه حياتبخش آفتاب.
از خيل فرشتگان گرفته، تا امواج نيرومند وحى و كتب آسمانى.
از اشعه كيهانى گرفته، تا شهابها و سنگريزههاى سرگردان كه به سمت زمين جذب مىشوند، او از همه اينها مو، به مو آگاه است.
و نيز آنچه به آسمان صعود مىكند: اعم از فرشتگان، ارواح انسانها، اعمال بندگان، انواع دعاها، اقسام پرندگان، و بخارات، و ابرها، و غير اينها، آنچه مىدانيم و آنچه نمىدانيم، همه در پيشگاه علم او روشن و آشكار است.
اگر كمى در اين باره بينديشيم كه در هر لحظه، ميليونها ميليون موجود مختلف وارد زمين مىشود، و ميليونها ميليون موجود از آن برمىخيزد، ميليونها ميليون از آسمان نازل مىگردد، يا به آسمان صعود مىكند، كه از شماره و حد و حصر بيرون است، و هيچ كس جز خدا نمىتواند آنها را احصا كند، آنگاه به وسعت علم پروردگار آشنا مىشويم.