تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٤

٤ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‌ عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ٥ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأُمُورُ ٦ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
ترجمه:
٤- و او كسى است كه آسمانها و زمين را در شش روز [: شش دوران‌] آفريد؛ سپس بر تخت قدرت قرار گرفت (و به تدبير جهان پرداخت)؛ آنچه را در زمين فرو مى‌رود مى‌داند، و آنچه را از آن خارج مى‌شود و آنچه از آسمان نازل مى‌گردد و آنچه به آسمان بالا مى‌رود؛ و هر جا باشيد او با شماست، و خداوند نسبت به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست!
٥- مالكيت آسمانها و زمين از آن او است؛ و همه كارها به سوى او بازگردانده مى‌شود.
٦- شب را در روز مى‌كند و روز را در شب؛ و او به آنچه بر دل سينه‌ها وجود دارد داناست.