تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦

١ سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِى السَّماواتِ وَ الأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ٢ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَدِيرٌ ٣ هُوَ الأَوَّلُ وَ الآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَىْ‌ءٍ عَلِيمٌ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

١- آنچه در آسمانها و زمين است براى خدا تسبيح مى‌گويند؛ و او عزيز و حكيم است.
٢- مالكيت (و حاكميت) آسمانها و زمين از آن اوست؛ زنده مى‌كند، مى‌ميراند؛ و او بر هر چيز تواناست!
٣- اول و آخر و پيدا و پنهان اوست؛ و او به هر چيز داناست.
تفسير:
آيات ژرف‌انديشان!
گفتيم: اين سوره با يك بخش توحيدى كه جامع حدود «بيست وصف» از اوصاف الهى است آغاز مى‌شود، اوصافى كه شناخت آنها سطح معرفت انسانى را بالا مى‌برد، و به ذات مقدس او آشنا مى‌كند، اوصافى كه هر كدام به گوشه‌اى از