باشد، يا از سوى اصحاب اليمين، سلامى است كه نشانه روح و ريحان و هر گونه سلامت و آرامش و نعمت است. «١»
اين نكته نيز لازم به يادآورى است كه، تعبير به «اصحاب اليمين» (كسانى كه نامه اعمالشان را به دست راستشان مى‌دهند) به خاطر آن است كه، معمولًا انسان كارهاى مهم و ماهرانه را با دست راست انجام مى‌دهد، لذا دست راست سمبلى است از قدرت، مهارت، توانائى و پيروزى.
در حديثى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم كه، در ذيل اين آيه فرمود: هُمْ شِيْعَتُنا وِ مُحِبُّونا: «اصحاب يمين، شيعيان ما و دوستان ما هستند». «٢»
***
سپس به سراغ گروه سوم مى‌رود كه، در اوائل سوره از آنها به عنوان «اصحاب الشمال» ياد شده بود، مى‌فرمايد: «اما اگر او از تكذيب‌كنندگان گمراه باشد ...» «وَ أَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ».
***
«با آب جوشان دوزخ و حرارت و سموم آن، از او پذيرائى مى‌شود»! «فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ». «٣»

***
و «سپس سرنوشت او ورود در آتش جهنم است» «وَ تَصْلِيَةُ جَحِيمٍ».
آرى، در همان آستانه مرگ، نخستين عذابهاى الهى را مى‌چشند، و طعم تلخ كيفرهاى قيامت، در قبر و برزخ، در كام جانشان فرو مى‌رود، و از آنجا كه سخن