تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٧

زخم زبانها، و جراحات اللسان است!
***
و در پايان مى‌افزايد: «تنها چيزى كه در آنجا مى‌شنوند سلام است سلام» «إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاماً». «١»

آيا اين سلام از ناحيه خداوند است؟ يا از ناحيه فرشتگان؟ يا خود بهشتيان نسبت به يكديگر؟ و يا همه اينها؟
از همه مناسب‌تر تفسير اخير است، چنان كه در آيات ديگر قرآن، به سلام خداوند و فرشتگان و بهشتيان بر يكديگر اشاره شده است. «٢»
آرى، آنها جز سلام چيزى نمى‌شنوند، سلام و درود خداوند و ملائكه مقربين او، و سلام و درود خودشان به يكديگر، در آن جلسات پر شور و پر صفا كه لبريز از دوستى و محبت است.
محيط آنها آكنده از سلام و سلامت است، و همين معنى بر تمام وجود آنها حكومت مى‌كند، هر چه مى‌گويند بر همين محور دور مى‌زند و نتيجه تمام گفتگوها و بحثهاى آنها به سلام و صلح و صفا منتهى مى‌شود، اصولًا بهشت، «دار السلام» و خانه سلامت و امن و امان است، چنان كه در آيه ١٢٧ «انعام» مى‌خوانيم: «لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ». «٣»

***