تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢١
٢٠- و ميوههائى از هر نوع كه انتخاب كنند!
٢١- و گوشت پرنده از هر نوع كه مايل باشند.
٢٢- و همسرانى از حور العين دارند.
٢٣- همچون مرواريد در صدف پنهان!
٢٤- اينها پاداشى است در برابر اعمالى كه انجام مىدادند!
٢٥- در آن (باغهاى بهشتى) نه لغو و بيهودهاى مىشنوند نه سخنان گناهآلود.
٢٦- تنها چيزى كه مىشنوند «سلام» است «سلام».
تفسير:
نعمتهاى بهشتى كه در انتظار مقربان است
اين آيات، انواع نعمتهاى بهشتى را كه نصيب گروه سوم يعنى مقربان مىشود، بازگو مىكند، نعمتهائى كه هر يك از ديگرى دلانگيزتر و روحپرورتر است، نعمتهائى كه مىتوان آنها را در هفت بخش خلاصه كرد:
نخست مىفرمايد: «آنها بر تختهائى كه صف كشيده و به هم پيوسته است قرار دارند» «عَلى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ».
***
«در حالى كه بر آن تكيه زده، و روبروى يكديگر قرار گرفته» (مجلسى پر از انس و سرور دارند) «مُتَّكِئِينَ عَلَيْها مُتَقابِلِينَ».
«سُرُر» جمع «سرير» از ماده «سرور» به معنى «تختهائى است كه صاحبان نعمت در مجالس انس و سرور بر آن مىنشينند». «١»
«مَوضُون» از ماده «وضن» (بر وزن وزن!) در اصل به معنى «بافتن زره»