تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠
١٥ عَلى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ
١٦ مُتَّكِئِينَ عَلَيْها مُتَقابِلِينَ
١٧ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ
١٨ بِأَكْوابٍ وَ أَبارِيقَ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ
١٩ لايُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لايُنْزِفُونَ
٢٠ وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ
٢١ وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ
٢٢ وَ حُورٌ عِينٌ
٢٣ كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ
٢٤ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
٢٥ لايَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لاتَأْثِيماً
٢٦ إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاماً
ترجمه:
١٥- آنها [: مقرّبان] بر تختهائى كه صف كشيده و به هم پيوسته است قرار دارند.
١٦- در حالى كه بر آن تكيه زده و روبروى يكديگرند!
١٧- نوجوانانى جاودان پيوسته گرداگرد آنان مىگردند.
١٨- با قدحها و كوزهها و جامهائى از نهرهاى جارى بهشتى!
١٩- اما شرابى كه از آن درد سر نمىگيرند و نه مست مىشوند!