تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- هنگامى كه واقعه عظيم (قيامت) واقع شود.
٢- هيچ كس نمىتواند آن را انكار كند!
٣- (اين واقعه) گروهى را پائين مىآورد و گروهى را بالا مىبرد!
٤- در آن هنگام كه زمين به شدت به لرزه در مىآيد.
٥- و كوهها در هم كوبيده مىشود.
٦- و به صورت غبار پراكنده در مىآيد.
٧- و شما سه گروه خواهيد بود!
٨- (نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانى!
٩- گروه ديگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانى!
١٠- و (سومين گروه) پيشگامان پيشگامند!
١١- آنها مقرّبانند!
١٢- در باغهاى پر نعمت بهشت (جاى دارند)!
١٣- گروه زيادى (از آنها) از امتهاى نخستيناند.
١٤- و اندكى از امت آخرين!
تفسير:
واقعه عظيم!
مسائل مربوط به قيامت، در قرآن مجيد معمولًا با ذكر حوادث عظيم و انقلابى و كوبنده در آغاز آن توأم است، و اين در بسيارى از سورههاى قرآن كه بحث از قيامت مىكند، كاملًا به چشم مىخورد، در اين سوره كه بر محور معاد