تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٢

٧٠ فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ
٧١ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٧٢ حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِى الْخِيامِ
٧٣ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٧٤ لَمْ‌يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ
٧٥ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٧٦ مُتَّكِئِينَ عَلى‌ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِىٍّ حِسانٍ
٧٧ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٧٨ تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِى الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
ترجمه:
٧٠- و در آن باغهاى بهشتى زنانى نيكو خلق و زيبايند!
٧١- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٧٢- حوريانى كه در خيمه‌هاى بهشتى مستورند!
٧٣- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٧٤- هيچ انس و جن پيش از ايشان با آنها تماس نگرفته!
٧٥- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٧٦- در حالى كه بهشتيان بر تختهائى تكيه زده‌اند كه با بهترين و زيباترين پارچه‌هاى سبز رنگ پوشانده شده است.