در اينجا «جبرئيل» و «ميكائيل» كه دو نفر از فرشتگان بزرگ خدا هستند، بعد از ذكر «ملائكه» به طور عام، مورد توجه قرار گرفته‌اند.
***
باز همان سؤال را تكرار كرده، مى‌فرمايد: «كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد»؟ «فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ».
***
نكته:
ارزش ميوه‌ها
قابل توجه اين كه، در آيات فوق، از ميان غذاهاى بهشتى مخصوصاً روى ميوه‌ها تكيه شده، و از ميان تمام ميوه‌ها، به خصوص «خرما» و «انار» را نام مى‌برد، و عجب اين كه، به جاى «خرما»، «درخت نخل» گفته شده، ولى در مورد «انار» نام خود ميوه آمده است، و لابد هر كدام نكته‌اى دارد.
اما ذكر خصوص ميوه‌ها، از ميان غذاهاى بهشتى، به خاطر اهميتى است كه ميوه‌ها در تغذيه دارند، تا آنجا كه انسان را موجودى «ميوه‌خوار» ناميده‌اند، و نقش ميوه‌ها در طراوت و شادابى و نشاط انسان، نه تنها از نظر علمى، بلكه از نظر تجربه عمومى مردم نيز آشكار است.
و اما ذكر «درخت نخل» به جاى ميوه آن، ممكن است از اين نظر باشد كه، «درخت نخل» علاوه بر ميوه‌اش از جهات مختلف مورد استفاده است، در حالى كه «درخت انار» چنين نيست، از برگهاى نخل انواع وسائل زندگى، از فرش گرفته تا كلاه و لباس و وسيله حمل و نقل و تخت خواب مى‌بافند، و از الياف آن استفاده‌هاى مختلف مى‌كنند، بعضى از قسمتهاى آن خواص داروئى دارد و حتى از تنه آن به عنوان ستون براى بعضى عمارتها يا پل براى عبور از نهرها استفاده